Η Αγία Ελένη έζησε και μαρτύρησε τον 18ο αιώνα. Καταγόταν από τη Σινώπη του Πόντου και προερχόταν από την ευσεβή οικογένεια Μπεκιάρη.
Ήταν μόλις δεκαπέντε ετών. Από μικρή είχε ανατραφεί με την πίστη και την αγάπη προς τον Χριστό. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η επίδραση του θείου της, αδελφού του πατέρα της, ο οποίος δίδασκε στο κρυφό ελληνικό σχολείο της Σινώπης.
Μια ημέρα, η μητέρα της την έστειλε να αγοράσει νήματα. Καθώς περνούσε από τον δρόμο όπου βρισκόταν το σπίτι του διοικητή της Σινώπης, Ουκούζογλου πασά, εκείνος την είδε και εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της.
Διέταξε να την οδηγήσουν μπροστά του και προσπάθησε να την κάνει να υποκύψει στις επιθυμίες του. Η Ελένη όμως αρνήθηκε και παρέμεινε σταθερή στην πίστη της. Οι προσπάθειές του απέτυχαν και, εξοργισμένος, διέταξε να τη βασανίσουν.
Η Ελένη υπέμεινε τα βασανιστήρια και τελικά αποκεφαλίστηκε.
Το σώμα της τοποθετήθηκε σε έναν σάκο και ρίχτηκε στη θάλασσα. Σύμφωνα με την παράδοση, όμως, το λείψανό της δεν βυθίστηκε. Παρέμεινε στην επιφάνεια της θάλασσας, φωτισμένο από ένα παράξενο φως, μέχρι που έφτασε στην περιοχή Γάει, όπου τελικά βυθίστηκε.
Ύστερα από αρκετές ημέρες, ένα ελληνικό πλοίο αγκυροβόλησε στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο φύλακας παρατήρησε ένα φως να έρχεται από τον βυθό της θάλασσας. Θεώρησε πως εκεί βρισκόταν κάποιος θησαυρός και ενημέρωσε τον καπετάνιο.
Δύτες κατέβηκαν στον βυθό και ανέσυραν τον σάκο. Μέσα όμως δεν υπήρχε χρυσός, αλλά το ιερό λείψανο της Αγίας Ελένης.
Ο καπετάνιος μετέφερε κρυφά την Τίμια Κάρα της στη Σινώπη και την παρέδωσε στον Ναό της Παναγίας. Το υπόλοιπο λείψανο μεταφέρθηκε με άλλο πλοίο στη Ρωσία.
Στο σημείο όπου, σύμφωνα με την παράδοση, είχε βυθιστεί το λείψανο, άρχισε να αναβλύζει γλυκό νερό. Η περιοχή ονομάστηκε από τότε «Αγιάσματα».
Στη Σινώπη, η Τίμια Κάρα της Αγίας Ελένης συνδέθηκε με πολλές μαρτυρίες θαυματουργικών θεραπειών. Ιδιαίτερα γνωστή ήταν η θεραπεία ανθρώπων που υπέφεραν από έντονους πονοκεφάλους. Οι πιστοί καλούσαν τον ιερέα, ο οποίος έφερνε την Αγία Κάρα, τελούσε την Παράκληση και τον Αγιασμό και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο πόνος υποχωρούσε.
Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, το 1924, η Τίμια Κάρα της Αγίας Ελένης μεταφέρθηκε από τον πρόεδρο της Σινώπης, Χρήστο Καφαρόπουλο, στη Θεσσαλονίκη.
Σήμερα φυλάσσεται στον Ιερό Ναό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, στην Άνω Τούμπα Θεσσαλονίκης.